O_O's profile:) "<yongyong>" :(PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
September 12 ขอโทษ 08/09/09ความอดทนของฉัน มีไม่มากพอ ดังนั้น ฉันจึงต้องไป ฉันขอโทษ..... ฉันขอบคุณ......ความรู้สึกดีๆที่มีให้
ฉันขอบใจ......ทุกๆสิ่งที่นายทำ ฉันชื่นชอบ.....นิสัยนายบางอย่าง แต่มีหลายอย่าง...ที่รับนายไม่ได้ ขอโทษ August 07 แม่จ๋าถึง แม่............
แม่จ๋า ถึงลูกจะได้ได้กลับไปกอดแม่และบอกรักแม่ แต่แม่ก็คงรู้ว่าลูกคนนี้ รักแม่มากแค่ไหน
ลูกรู้ว่าแม่ คิดถึงลูกขนาดไหน อีกไม่นานลูกจะกลับไป
ลูกสัญญา
จาก ลูกที่น่ารักของแม่
July 02 ฟ.แฟน ไม่มีถ้าเรามีแฟน เราคงไม่อยากให้แฟนเรา  June 25 เหงา..เหงานะ....
เมื่อไหร่ความรักที่แท้จริงจะเดินมาหาฉัน หรือเป็นเพราะฉันตามหามัน
ยิ่งฉันเดินหา มันยิ่งเดินหนี หรือฉันต้องขึ้นคานจริงๆๆ
ปลงซะดีกว่าไหม ...คงไม่มี June 19 อย่าเลยอย่าเลยวะ
ถ้าเราให้ความรักกับใครไปแล้ว เขาไม่ได้รักเราตอบ มันโคตรๆๆๆๆๆๆๆเสียใจเลยแหละ
ในขณะที่เราคิดถึงคน ๆ นึงตลอดเวลา
เค้าคนนั้นก็อาจคิดถึงคนอื่นอยู่ก็เป็นได้ และบางครั้ง ก็อาจมีคนที่คิดถึงเรา โดยที่เราไม่สนใจเลยเช่นกัน บางครั้ง การได้ฝันไปคนเดียว มันก็ดีกว่าการได้รู้ความจริงที่ว่า สิ่งที่เราคิดทั้งหมด มันคือความฝันของเราเองเพียงคนเดียว ฉะนั้น ไม่แปลกที่คนส่วนใหญ่ เลือกที่จะจมกับความฝัน มากกว่าการได้รับรู้ความจริง การไม่ได้เป็นที่ 1 ในใจเค้า ไม่ใช่เรื่องน่าเศร้า... เราอาจเป็นที่ 2 ซึ่งมันก็ยังดีกว่าเป็นที่ 3 ที่ 4... และหากเราเป็นที่ 10 ในใจเค้า... ก็ขอให้คิดไว้ว่า ดีกว่าเราไม่มีความสำคัญอะไรในใจเค้าเลย แต่โปรดจำไว้เถอะว่า หากหัวใจของคุณยังไม่ร้องไห้ออกมาดัง ๆ พร้อมกับพูดกับตัวเองว่า ...ชั้นเหนื่อยเหลือเกินแล้ว โปรดห้ามใจเถอะ ก่อนที่ชั้นจะอ่อนล้าไปกว่านี้... ก็จงชอบต่อไปเถอะ การรักใครซักคน ไม่ต้องการความพยายาม "การตัดใจ"ต่างหาก ที่ต้องใช้ความพยายามอย่างมากมาย ลองชั่งน้ำหนักในใจเราดูสิว่า ความสุขยาม ที่คุณได้สบตาเค้า กับความทุกข์ยามที่คุณต้องคอยหลบตาเค้า อันไหนมันหนักหนากว่ากัน อย่าโทษตัวเอง ที่มาเจอเค้าสายเกินไป... อย่าโทษเค้าที่ไม่มีใจให้... อย่าโทษโชคชะตาที่ทำให้เราพบกัน แต่ไม่ได้ทำให้เราใจตรงกัน แต่จงยิ้มให้กับตัวเอง ที่อย่างน้อย ถึงจะพบกับเค้าคนนั้นสายเกินไป แต่ก็ยังได้พบ... ยิ้มให้เค้า ที่ถึงจะไม่ได้ให้ใจเรามา แต่ก็ยังได้รับหัวใจของเราไป... ยิ้มให้กับโชคชะตา ที่ยังทำให้เรา...ได้รู้จักกัน คุณควรจะดีใจด้วยซ้ำที่ครั้งหนึ่ง คุณได้เจอคนที่คุณอยากเก็บรอยยิ้ม ของเค้าไว้คนเดียว คนที่คุณใส่ใจกว่าตัวคุณเอง... คนที่ทำให้คุณหัวเราะ... และร้องไห้ได้มากมาย... คนที่เพียงแค่ยิ้มของเค้า ก็สามารถเปลี่ยนวันที่หมองหม่น... ให้กลายเป็นวันที่สดใส เท่านี้มันก็เพียงพอแล้ว ไม่ใช่หรือ? แค่การได้เห็นคนที่เรารัก ได้หัวเราะอยู่กับใครสักคน ที่เค้ารักมากที่สุด ...นั่นแหละคือความสุขของการได้รัก ...อย่างจริงใจ June 18 ปี 4 แล้วปี4 แล้วหรอเนี่ย แกแล้วเรา
งานก็เยอะ ความรับผิดชอบต่างๆก็จะตามมา ใครๆเขาคงคิดว่าเราเป็นผู้ใหญ่แหละ แต่ไม่ใช่เลยเราคิดว่า เรายังเป็นเด็กอยุ่ ในเรื่องของความคิด การตัดสินใจ เราก็แค่โตแต่ตัว
อยากเปลี่ยนตัวเองนะ
ให้เป็นผู้ใหญ่ บางครั้งก็ทำไม่ได้ เอ๊ะ หรือว่า เราไม่ได้ทำ มันอาจจะใช่
เรา...อยากทำให้ได้ในสิ่งที่เราพูดเอาไว้
เรา...อยากเป็นคนตรงเวลา
เรา...อยากเปลี่ยนตัวเองให้พร้อมกับการจะเป็นผู้ใหญ่ในอนาคต
เรา...แคร์คนอื่นมากไปไหม
เรา...เอาเปรียบเพื่อนรึป่าว
เรา...ไม่เข้มแข็งเลย
เรา...จะตั้งใจเรียน เพื่อนอนาคตอีกไม่ไกล
เรา...จะไม่ทำให้คนในครอบครัวผิดหวัง
เรา..เหงา อ้างว้าง เดียวดาย ในตอนที่อยู่คนเดียว
เรา...อยากมีคนคอยเคียงข้าง อยู่กับเราเสมอ
เรา...แสวงหาเท่าไหร่มันยิ่งไกลออกไป
เรา...เหมือนขาดอะไรไป
เรา...จะคอยคนที่มาเดิมเต็มสิ่งนั้น
เรา...จะทำเหมือนที่เคยทำทุกวัน
เรา...อยากรู้ว่าจะมีคนดีสักคนไหม ที่พร้อมเดินไปกับเรา
เรา...ก็ไม่ได้หมายความว่า เราดี นะ
คนดีไม่ดี เขาวัดกันที่ไหน
คนเรามีหลายด้าน หลายมุม แล้วแต่ว่าเราจะมองมุมไหน
บางมุมเขาอาจไม่ดี แต่ในอีกมุมเอขาอาจดีเกินไป
" ดีไม่ดีวัดที่ตรงไหน "
" สวยไม่สวย เขาวัดกันด้วยอะไร หน้าตาหรอ หรือความคิด "
ฉันเชื่อว่า...ผู้หญิงมีเสน่ห์ตลอดชีวิต เพียงแต่เมื่อโตขึ้น เสน่ห์ของผู้หญิงจะย้ายจากหน้าตา ไปอยู่ที่ความคิด June 01 ผ่านไปแล้วการฝึกงานผ่านไปแล้วการฝึกงาน
การฝึกงาน อันแสนจะยาวนานของเรา ก็ผ่านไปด้วยดี เกือบไม่ผ่านซะแล้ว
เกือบตายตอนจบ แต่ซ่างเถอะ ยังไงก็ผ่านไปได้ด้วยดี จะเก็บเอาประสบการณ์ที่ได้ไปใช้ในอนาคตต่อไป
มันเป็นความทรงจำที่ดี จะไม่ลืมเลยทั้งที่ รพ.และ ที่พัก บรรยากาศดีทั้งสองที่เลย
....................
May 15 การฝึกงานการฝึกงานอันแสนยาวนาน
มันคือ ประสบการณ์
ฝึกงานแค่ 2 เดือนกว่า แต่มันเหมือนนาน
อีกไม่กี่วันก็จะเสร็จแล้ว เย้ๆๆๆๆๆ ดีใจ
จะได้กลับพิดโลกแล้ว
แต่ที่น่าเสียใจคือ วิลัยเปิดวันที่ 1 นี่สิ
ยังไม่ทันได้หายใจเลย
จะได้ไปเที่ยวไหมนิ งานมันช่างเยอะจัง
ปอ......เราจะได้ไปเที่ยวไหม งานเยอะจังเลย
เฟิร์น.....ไงล่ะ ให้พาไปศัลยกรรมที่ไหนละ อิอิ
เป้า....ไม่มีเงินเที่ยวหรอ แย้จัง พูดยังกะตัวเองมี ซะงั้น อิอิ
May 05 เพื่อนมาเพื่อนสาว มาเที่ยวหา1-3 พ.ค.52อ.เขาค้อ จ.เพชรบูรณ์วันที่ 2 เที่ยวหอสมุดเขาค้อ + พระตำหนักเขาค้อ+ยอดเขาค้อ+ไปล่องเรือเพื่อไปดูผีเสื้อและแมงกะพรุน+น้ำตกศรีดิษฐ์.............มันช่างเป็นอะไรที่ยินดีมากเลยแหละ จากที่ไม่ได้เจอกันมาตั้งนานเราก็ได้มาเจอกันอีกครั้ง เธอผู้นั้นฉันอยากเจอ ฉันคิดถึงเธอเสมอใครๆๆก็ชมเธอว่าน่ารัก รวมทั้งฉันด้วยเฟิร์น ปอ แกสนุกไหม มาเที่ยวเขาค้อบรรยากาศมันดี เหมือนที่เขาพูดไว้ไหมแก แต่เสียดายวะ วันที่พวกแกมาไม่มีทะเลหมอกเยอะ.......แต่ยังมีให้เห็น........................เขาอยากให้พวกแกมาเที่ยวอีกนะ คราวหน้าไปพิดโลกนะ แก ที่พวกแกยังไม่ไปกรุงเทพอ่ะ มันได้ไปอยุ่แล้ว อิอิApril 19 บรรยายผ่านไปแล้ว 6 อาทิตย์
6 อาทิตย์ที่แลนยาวนาน และอีก 5 อาทิตย์ที่กำลังจะมาถึง
อีกใจหนึ่งก้อยากให้ถึง 22 พ.ค.แต่อีกใจก็ยังไม่อยากให้ถึง เพราะยังทำงานที่ได้รับมอบหมายยังไม่เสร็จเลย
.................
อาทิตย์ช่วงสงกรานต์ที่ผ่านมา ไม่ได้ขึ้น Extra เลย ดีใจจัง แต่อาทิตย์หน้า และอีกอาทิตย์ที่เหลือต้องขึ้นทุกวัน
อยากจะทำงานนะ แต่ไม่อยากเก็บ Case ไม่อยากมาคอยตามให้พี่พยาบาลเซ็นต์case ให้ อยากจะทำเพื่อให้ได้ประสบการณ์
ทุกวันนี้ ก็ทำได้ แต่มันยังไม่คล่อง อยากจะทำหมดแหละ จะได้รู้เยอะๆๆ ทำได้เก่งๆๆ
ใครจะเก่งมาแต่กำเนิด ถ้าไม่หัด ฝึกฝน
............
บรรยาย
เขาค้อ......มันเป็น อำเภอที่ธรรมชาติสุดๆๆ วิวก็สวย
บรรยากาศก็ดี กลางคืนมาหนาว กลางวันก็หนาว ลมพัดเย็นสบาย
ใครได้มาอยุ่นะ ก็คงสุขภาพกาย และสุขภาพจิตดี
ได้สูดอากาศบริสุทธิ์ ยามเช้า บางวันก็มีหมอกลง บางวันก็มีทะเลหมอก มันสวยมากเลยนะ สำหรับคนที่ไม่เคนเห็น
แต่พอมาอยุ่เรื่อยๆแล้วมันก้ธรรมดา
อยากให้เพื่อนๆๆ มาเที่ยวกันนะ ว่างๆๆก็แวะมาเที่ยวหาบ้างเด้อ
คิดถึงเพื่อน April 02 สุดๆๆไปเลยมันสุดสุดอ่ะ
วันที่ 2 เมษายน 2552
ฝึกงานห้องคลอด เป็นวันที่วุ่นวายมาก เพราะคนมาคลอดเยอะมากวันนี้ ตั้ง 8 คน
ยืนตั้งแต่ 9 โมง ถึง 2 ทุ่ม กว่า ปวดขามาก และวันนี้ก็มีอะไรประหลาดๆๆทำอีกแล้ว
เช็ดขี้แม่รอคลอด เช็ดขี้นะ ไม่เคยทำเลยตั้งแต่เกินมา(ของผู้ใหญ่)ส่วนมากก็เช็ดให้น้องให้หลาน
เหม็นโคตรๆๆจะบอกให้ ขนาดใส่ เมส แล้วนะ
โอ้ยจะบ้าตาย ถ้าเรียนพยาบาลนะ คงได้ทำกว่านี้แน่ ขนาดเรียนแค่ สาธารณสุขนะ
มันจริงๆๆ ..............
แต่มันคือประสบการณ์ของชีวิต
ไม่ลองก็ไม่รู้ ไม่ดูก็ไม่เห็น ไม่ทำก็ไม่เป็น
ถ้าไม่อดทน เราจะเป็นคนอ่อนแอ จะจำไว้
March 29 บันทึกฝึกงาน3อาทิตย์ที่ 4 ของการฝึกงาน
อาทิตย์นี้อยู่ห้องคลอด
มันสนุกจริงๆๆ นะตอนที่ทำคลอดอ่ะ
ได้ตัดฝีเย็บ แล้วก็เย็บฝีเย็บด้วย
ทำคลอดเด็กอีก อาบน้ำเด็ก
สอนสุขศึกษาให้มารดาหลังคลอด
เพื่อให้ปฏิบัติตามสุขอนามัยต่างๆๆ
เยอะแยะมากมายเลยแหละ ความรู้ที่ได้อ่ะ
มันเป็นเรื่องที่เราไม่เคยรู้ เราก็เลยสนใจมัน
อยากรู้อยากเห็นเกี่ยวกับเรื่องต่างๆๆ
บางครั้งมันก็น่าเบื่อ แต่ก็สนุก
เคสก็ได้ครบแล้ว แต่ก็อยากทำนะ
อยากทำทุกอย่างแหละ ทำคลอด PV
ดูแลหลังคลอด อาบน้ำเด็ก
รับใหม่ ส่วนมากมีแต่คนม้งมาคลอด
เยอะมากเลย สุดๆๆๆอายุก็ตั้งแต่ 15-38 ปี
พูดถึงอากาศที่นี่ดีกว่า
ไม่ร้อนไม่หนาว เป็นบางวันนะ
บางวันฝนตก ทำให้อากาศหนาว
ตอนเช้าก็เห็นทะเลหมอกสวยด้วย
มันเป็นอะไรที่ไม่เคยเห็น รู้สึกตื่นเต้นอ่ะ
แต่ตอนนี้เฉยๆๆ เห็นเกือบทุกวัน
แต่จะหาพี่สวยๆๆกว่านี้ดู
พอละ......อ่านหนังสือดีกว่า ว่างๆๆจะมาเขียนใหม่
March 20 2 อาทิตย์ผ่าไปฤดูของการฝึกงาน
9 มีนาคม ถึง 22 พฤษภาคม 52
การฝึกงาน มันเป็นการลองเริ่มต้นการทำงาน
ว่าที่เราเรียนมา เราได้รับความรู้อะไร
แล้วเรามีไรไปตอบพวกพี่พยาบาลเขา
ถ้าเราตอบไม่ได้ พวกพี่เขาก็จะว่าเรา
มันช่างเป็นอะไรที่กดดันจริงๆๆ
ก็เราเป็นคนเรียนไม่เก่ง
แล้วจะเอาไรไปตอบ
แต่จริงๆๆแล้วพี่เขาก็ถามที่เราเรียนมาแหละ
แต่บางอย่างเราไม่ได้เรียน
เราแค่ผ่านๆๆ
ที่เหลือเราต้องศึกษาค้นคว้าเอง
แต่ไม่เป็นไร เราต้องสู้ ถ้าเราทำไม่ได้
ตอบไม่ได้ เราก็ต้องอ่านกหนังสือสิ
เราจะตอบคำถามพี่เขาไม่ได้เชียวหรอ
เราเชื่อว่า ทุกคนทำได้
แล้วเราก็เชื่อตัวเองด้วยว่า เราก็ทำได้เหมือนกัน
คนไม่เก่ง ไม่ได้กว่าเรา
เขายังผ่านการฝึกงานช่วงนี้ไปได้เลย
ขอแค่ให้เราอดทน ทนทุกอย่าง
ท้อได้......แต่อย่าถอย
ให้กำลังใจตัวเอง
ผ่านไปแล้ว 2 อาทิตกับการฝึกงาน
2 อาทิตย์แรก ฝึกห้อง ER
2 อาทิตย์ถัดมา ห้องคลอด
รอดูว่าจะเป็นยังไง
สู้ๆๆๆๆๆๆๆๆ
March 07 เก็บข้าวของเก็บข้าวของเพื่อเดินทางสู่ ดินแดน3 ฤดู
วันนี้ชุนละมุน วุ่นวาย เพราะทุกคนก็ต้องพากันเก็บของเพื่อจะไปผึกงาน
รวาทั้งเราด้วย ที่เก็บมาหลายวันแล้วแต่ยังไม่เสร็จอีก
ลื้อเข้าลื้อออกอยุ่3 รอบแล้วไม่เสร็จสักกะที
มันน่าใจหายจริงๆๆ จะได้ไปฝึกงานแล้วหรอเนี่ย
คงคิดถึง internet น่าดูเลย
แต่ไม่เป็นไร เรายังมีโทรศัพท์อยุ่ใช้ให้เป้นประโยชน์
เฟิร์น ถ้าแกได้มาอ่าน ตอบกลับเขาด้วยนะ ว่าแกก็คิดถึงเขาเหมือนกัน
ปอ แกอ่ะ จะไปฝึกงานแล้ว ว่างๆๆแกก็แวะมาเล่นกับเขาบ้างนะ เขาจะรอ
แก้ว แกเป้นไงบ้าง คิดถึงแกนะ แกมีไรหรอ โทรหาเขาอ่ะ
คุณเชาว์เมือง ตอนนี้คุณคงไม่ได้มาแวะมาดู space แล้วแหละ เพราะคุณมี hi5แล้ว
March 06 กันดารจริงหรอวันที่ 5 มีนาคม 2552 พบอาจารย์พี่เลี้ยง
กลุ่มเราไปฝึกงานที่ รพ.เขาค้อ 6 คน
ได้ขึ้นฝึกแผนกละคน คนละ 2 อาทิตย์ เวียนกัน
และแล้วเราก็เริ่มต้นฝึกงาน ด้วยห้อง ER มันช่างน่ากลัวและตื่นเต้นอะไรเช่นนี้
พูดมาแล้วเศร้า ว่าจะอ่านหนังสือเพื่อเตรียมความพร้อมซะหน่อย ยังไม่ได้จับเลย อิอิ
คนขี้เกียจก็อย่างงี้แหละ รอเผชินอย่างเดียวละมั้ง
บ้านพักนะ พี่เขาบอกว่าเป็นห้อง สี่เหลี่ยยมกว้างๆๆไม่มีไรเลย
พวกเราต้องได้เอาของไปเอง อะไรเนี่ย ขนาดนั้นเลย ที่กินข้าวก็ไม่ค่อยมี
ที่นั้นมันช่างกันดารเหลือเกิน ฟังจากอาจารย์พี่เลี้ยงเล่านะ ไม่มีอะไรเลยหรอ แล้วเราจะทำไงละ
ได้ยินมาว่า ตู้ ATM ห่างจาก รพ. 10 กม. แล้วจะไปกันยังไงละ นี่แหละคือปัญหา
แล้วพวกเราก็ไปซื้อของมาตุนไว้ เผื่อที่นั่นไม่มีที่ซื้อ
อยากไปแล้วนิ อยากรู้ว่ามันจะเป็นยังไง March 04 ฝึกงานจร้าฝึกงานแล้วหรอ !!!!!!
อีกไม่กี่วันก็ฝึกงานแล้ว ยังไม่มีความรู้ไรไปฝึกเลย ตื่นเต้นวะ ทำไงดีวะ
ฝึกงาน ที่ โรงพยาบาลเขาค้อ จังหวัดเพชรบูรณ์ รายงานตัว วันที่ 9 มีนาคม 2552 เสร็จสิ้นการฝึกงาน 22 พฤษภาคม 2552
ฝีกงานเสร็จ กลุ่มเรามีแผนจะไปเที่ยวทะเลกัน พอนึกถึงทะเลก็รู้สึกเย็นสบาย อยากไปเล่นน้ำ สูดอากาศบริสุทธิ์
ว่าไปแล้วเราก็แก่แล้วเนาะ แต่ทำไม ไม่มีแฟนก็ไม่รู้
ช่างเหอะ อยู่คนเดียวดีแล้ว อย่าไปสนใจ เอาตัวเองให้รดก่อนเถอะ
ฉันเชื่อว่า...ผู้หญิงมีเสน่ห์ตลอดชีวิต
เพียงแต่เมื่อโตขึ้น เสน่ห์ของผู้หญิงจะย้ายจากหน้าตา ไปอยู่ที่ความคิด February 07 อะไรเนี่ยเซ็ง วุ่นวายสับสน เครียดวะ
อะไรเนี่ย
จะบาตาย อยากระบาย ปวดหัว
อันนี้คือตั้งแต่กลางเดือน ม.ค.
พอมาเดือนกุมภา ช่างเป็นเดือนแห่งความรักจริงๆๆ
ความรักก็เข้ามารุ้มเร้า แล้วเราจะทำไงดีละ จะคบไหม หรือว่าไง
หรือจะเป็นเหมือนคนอื่นๆๆ ที่เข้ามา
แล้วไง....ปล่อยๆๆไป ให้เป็นไปตามดวงชตา January 25 Happy Birth Day ปี 52Happy Birth Day แก่ขึ้นอีกปีแล้วสิเรา คงไม่มีไรเปลี่ยนแปลงนอกจากอายุ ดูแลตัวเองมั่งนะ ไม่สบายบ่อยอ่ะ ไปทำบุญมารู้สึกสบายใจ แต่วันนี้ทั้งวันไม่สบายใจกว่าอีก เพราะเพื่อนลืมวันเกิดเราไปเลย พอมารู้อีกทีโดนแกล้งซะแล้ว ... ขอบใจเพื่อนๆๆทุกคน อยากบอกว่า...รักเพื่อน.... January 20 จะถึงอีกแล้ว วันเกิดไม่กี่วันก็จะถึงวันเกิดอีกแล้วสิ แต่ละปีๆ มันช่างผ่านไปเร็วจริงๆๆ
ยังไม่ทันได้ทำไรเลย มีไรหลายอย่างทีอยากจะทำ อยากจะไป
นึกๆไปแล้วก็จะเรียนจบแล้ว ดีใจกับตัวเองจัง ปีก่อนพึ่งเข้าปี 1 เอง นี่ปี 3 แล้วหรอ
แล้วนี่ก็พึงผ่านปีใหม่มาไม่กี่วัน ยังถือว่าปีใหม่อยู่ แต่ยังไม่มีอะไรใหม่ๆเกิดขึ้นกับฉันเลย
หรือเพราะว่าฉันใช้ชีวิตเหมือนเดิม เหมือนปี เก่าๆๆ.................... January 21 แก่ขึ้นอีกปีแล้วแก่แล้ว......
ครบ21 แล้ว ... .........มีความสุขจัง
แก่ไปอีกปีก็ช่างทุกคน ก็จะแก่เหมือนกันแหละ.......
พ่อ-แม่-น้า-ยาย-เพื่อน ก็โทรมาและส่งข้อความอวยพร
วันเกิดตั้งแต่เช้า....เลย....บางคนก็ส่งมาก่อนเวลาอีก........
ใครวะเหมดห้องเขานี่แหละ...แต่ไม่เป็น ไรช้าหรือเร็วก็ขอให้จำได้
ก็พอแล้วเรารู้สึกดีนะที่เพื่อนจำวันเกิดเราได้รวมทั้งพ่อแม่ ยายและน้า
ทุกคนให้พรแล้วก็รอความสำเร็จของลูกและหลานคนนี้""ยอง""
สัญญานะว่าจะไม่ทำให้ทุกคนผิดหวังยองจะตั้งใจเรียนทำเท่า
ที่ยองทำได้เพราะยองมีทุกคนที่คอยให้กำลังใจยองดี
ใจมากเลยที่ได้เกิดเป็นลูกของพ่อ-แม่ และเป็นหลาน
ของยายและน้า คิดถึงทุกคยเลย อยากกลับ
บ้านแล้ว เมื่อไหร่จะสอบเสร็จ
แล้วก็ปิดเทอมซักที่
รักและเคารพ
แม่-พ่อ-น้า-ยาย
รักและคิดถึง
พี่ผล
เพื่อนเฟิร์น
ปอ.เป้า.เพื่อนๆ6/1ทุกคน
น้องๆ.พี่ๆ
|
|
|
+%22%3cyongyong%3e%22+%3a('s+Blog+-+Windows+Live&referrer=){kind=small}
